Home + Studiecentrum + Canon van Flevoland
Het plan van ir. Cornelis
Lely dat voorzag in de afsluiting en gedeeltelijke droogmaking van
de Zuiderzee, afkomstig uit Onderzoek omtrent de afsluiting van de
Zuiderzee, de Wadden en de Lauwerzee. Nota 7, 1891. (Collectie
Nieuw Land; Zuiderzeecollectie)
Ingenieur Cornelis Lely (1854-1929) maakte in 1891 een plan tot
afsluiting en gedeeltelijke droogmaking van de Zuiderzee. Het was
een groot project waar eigenlijk geen geld voor was. Door twee
gebeurtenissen kwam daar verandering in. In 1914 brak de Eerste
Wereldoorlog uit. Nederland vocht zelf niet mee, maar de meeste
andere Europese landen wel. De handel kwam stil te liggen en
Nederland zat bijna zonder levensmiddelen. Om het tekort aan
voedsel op te lossen was meer landbouwgrond nodig. De tweede
gebeurtenis was in 1916, toen gebieden rondom de Zuiderzee
overstroomden.
De regering vond dat het voor de veiligheid van Nederland beter
zou zijn als de Zuiderzee zou worden afgesloten en drooggelegd. Op
14 juni 1918 kwam de regering met de Zuiderzeewet, waarin dit plan
werd voorgelegd. De vissers uit de dorpen rond de Zuiderzee waren
het niet eens met de afsluiting en inpoldering van de Zuiderzee.
Zij zouden werkloos worden. Uiteindelijk kregen zij een
schadevergoeding voor het feit dat ze niet meer konden
vissen.
De eerste polder die droogviel was de Wieringermeer in
Noord-Holland (1930). De Zuiderzee werd IJsselmeer na de aanleg van
de Afsluitdijk in 1932. Er kon worden begonnen met het werk om de
provincie Flevoland aan te leggen.
Vorige: Inpolderen met stoomkracht, 1848-1877
Volgende: Het Zuiderzeeproject in crisistijd, 1929-1940